Advies nodig? Bel 0341 - 26 10 00
Di t/m vr 9:00-17:30 uur
Za 9:00-16:00 uur

Update(3) paralympisch atleet Enya van Egmond

Geplaatst: 27 februari 2018

Ongeveer een maand geleden kreeg ik het verlossende telefoontje. Was het gelukt om de extra spot aan te vragen of niet? Helaas kreeg ik te horen dat het verzoek was afgewezen. Dit houdt voor mij in dat ik eerste reserve sta. Eerst schrok ik hier een beetje van, want natuurlijk hoopte ik dat ik toch mocht gaan. Maar ik en mijn coaches hadden ons al goed voorbereid voor als we een nee zouden krijgen. Ik was op dat moment in Grashgehren voor een aantal valide boardercross wedstrijden. Hierdoor kon ik gelijk mijn focus verzetten, en mezelf daar op concentreren. De wedstrijden gingen zoals ik wilde en heb daar goed kunnen trainen. Hierna hadden wij een periode op Papendal. Waar we onze kracht en conditie weer goed konden trainen. Op 2 februari zijn wij naar Canada gevlogen, naar Big White. Ik denk dat dit zeker een van mijn favoriet plekken is. Hier hadden wij onze laatste worldcups boardercross en bankedslalom. We begonnen met de boardercross wedstrijden, en ik zette een goede tijd neer. In mijn head to head race viel ik helaas, maar ik ben wel tevreden over hoe ik heb gesnowboard. 2 dagen later hadden wij de bankedslalom. Dit was meer een mentaal dingetje, hier had ik vorig jaar mijn been gebroken. Hoe wel ik heerlijk had geslapen en nog niet eerder angst had gevoeld, kwam dat hier toch opeens wel. Ik stond in de start en wist het even niet meer. Normaal als je ergens valt is het goed om het gelijk nog een keer te doen. Zo ben je gelijk weer over je angst heen. Bij mij heeft hier natuurlijk een jaar tussen gezeten. Na een goede feedback van mijn fysio, die altijd bij ons boven aan de start staat. Ging ik toch naar beneden. Dit was de training dag. De volgende ochtend hadden we de wedstrijd. De eerste run liet ik me meeslepen door al de spanning in mijn lichaam. De 2de run ging een stuk beter! Helaas kreeg ik een dsq omdat ik ergens net met de nose van mijn board een paaltje had geraakt. Volgens mijn coaches zag het er goed uit, en die waren trots op mij. Jammer van de dsq maar wel veel geleerd weer. Nu zijn we terug in Nederland en op 7 maart vlieg ik naar Korea, om mijn team daar te gaan aanmoedigen en omdat ik reserve sta kan het nog altijd dat ik moet inspringen. Op 20 maart komen we weer terug en vanaf dan gaan we door trainen op Papendal. 3 dagen kracht in de week en 2 dagen mountainbike en powertrainingen. We gaan gewoon keihard door trainen en zorgen dat we in 2022 in Beijing staan!


224